غزل * قلب و قدمگاه *

غزلی از دفتر بداهه ها

* قلب و قدمگاه *



ﭼﮏ ﭼﮏ ﺍﺯ ﺳﻘﻒ ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﺩ ، ﺳﻘﻒ ﺍﯾﻦ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﭼﻪ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺳﺖ


ﻣﺎﻩ ﺑﺎﻧﻮ ، ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻦ ··· ﺩﻧﯿﺎ ، ﺍﺭﺯﺷﺶ ﻗﺪﺭ ﯾﮏ ﭘَــــــــــــــﺮِ ﮐﺎﻩ ﺍﺳﺖ


<><><>


ﮔﺎﻩ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺨﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﺎﮔﺎﻩ ، ﺗُﻮﻣـــﻮﺭ ﺩﺭﺩ ، ﺭﯾﺸﻪ ﮐﻦ ﺑﺸــﻮﺩ


ﮔﺎﻩ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺨﻨﺪ ··· ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ، ﺑﻐﺾ ﻫﻤﺒﺴﺘﺮ ﮔﻠﻮﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ

<><><>


ﺭﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﺑﺮﻣﻮﺩﺍﯾﯽ ﺭﺍ ، ﺣﻀﺮﺕ ﻧﻮﺡ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ


ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺮ ﻣﻮﺟﺖ ، ﮐﺸﺘﯽ ﻧﻮﺡ ﻧﯿﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ

<><><>


ﭘﺸﺖ این ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺁﺳـــــــﻤﺎﻥ ﮔﺮﻡ ﺑﺎﺭﺵ ﻧﻮﺭ ﺍﺳﺖ


ﭘﻠﮏ ﺑﺮ ﻫﻢ ﻧﺰﻥ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ، ﺷﮑﻞ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻥ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺍﺳﺖ

<><><>


ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﺐ ﻫﻨـــــــــــﻮﺯﺕ ﺭﺍ ، ﺭﻧﮓ ﻟﯿـــــــــﻤﻮﯾﯽ ﺑﻠﻮﺯﺕ ﺭﺍ


ﮔﻮﻧﻪ ﯼ ﺳﺮﺥ ﺷﺮﻡ ﺳﻮﺯﺕ ﺭﺍ ، ﺁﻩ ····ﺍﯾﻨﺠﺎﯼ ﺷﻌﺮ ﺟﺎﻧﮑﺎﻩ ﺍﺳﺖ -

.

- ﻫﻤﻘﺪﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ ﻭ ﻗﺪﻣﯽ ، ﺳﻤﺖ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﻫــــــــــﯿﭻ


ﻫﻤـــــــﻘﺪﻡ ﺑﺎﺷﻤﺖ ﻧﺪﺍﻧﻢ ﮐﻪ ؛ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺑﻬــــﺘﺮﯾﻦ ﻗﺪﻣــــــﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ


<><><>

<><><>


ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ، ﺍﺳﻢ ﺗﻮ ﺩﺭ

ﮐﺠـــــــــــــﺍﯼ ﺗﻘــــــــــــﻮﯾﻢ ﺍﺳﺖ


ﻣﻦ ﭘُﺮﻡ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﯼ " ﻓﺮﻭﺭﺩﯾﻦ" ، ﺯﺍﺩ ﺭﻭﺯ ﺗﻮ ﭼﻨﺪﻣﯿﻦ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ ؟؟؟ !!!!



تهمتن غلامی

/ 1 نظر / 11 بازدید